Sakrament Pokuty
W dni powszednie 06:45-07:00; 17:45-18:00.
W każdy piątek roku jubileuszowego 09:00-09:45 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu.
W pierwszy piątek miesiąca 17:00-18:00 w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu
NOWE TŁUMACZENIE ZWIĄZANE Z HISTORIĄ NASZEJ ŚWIĄTYNI
W TYM TYGODNIU
Wezwani do misji współczucia.
Dzisiejsza Ewangelia stawia nas przed przejmującym obrazem Jezusa, który patrzy na świat nie jako na zbiór
statystyk czy tłum anonimowych ludzi, ale jako na wspólnotę potrzebującą opieki. Słyszymy, że „litował się nad nimi,
bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza”. To Jezusowe spojrzenie jest fundamentem naszego
chrześcijańskiego powołania. Jezus widzi to, czego często my nie dostrzegamy w biegu codzienności: duchowe
zmęczenie, zagubienie i głód sensu, który doskwiera współczesnym ludziom. On nie przechodzi obojętnie, a Jego
współczucie nie jest tylko emocją – to impuls do działania. Jezus nie mówi „szkoda ich”, lecz zaprasza nas do
wyjścia z pozycji biernego obserwatora i stania się „robotnikami żniwa”. Zauważmy, że Jezus prosi uczniów, aby
modlili się o robotników, co jest ważną lekcją: każde dzieło Boże zaczyna się od modlitwy. Zanim wyjdziemy do
ludzi, musimy najpierw stanąć przed Panem Żniwa, aby On przygotował nasze serca do posługi.
Kiedy Jezus powołuje Dwunastu, obdarza ich swoją władzą – mocą leczenia, uwalniania i głoszenia. Zwróćmy
jednak uwagę na kluczowe wskazanie, które zamyka ten fragment: „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. To
zdanie jest fundamentem autentycznej posługi. Wszystko, co mamy – nasza wiara, talenty, czas, zdolność do
kochania – jest darem. Jeśli zrozumiemy, że niczego nie osiągnęliśmy własnymi siłami, lecz wszystko otrzymaliśmy
od Boga, nasza postawa wobec bliźnich się zmienia. Przestajemy „handlować” dobrem, oczekując wdzięczności czy
zapłaty, a zaczynamy dzielić się nim hojnie, bo sami zostaliśmy hojnie obdarowani.
Apostołowie zostali posłani najpierw do „owiec, które poginęły z domu Izraela”. Dziś tymi „owcami” są osoby w
naszym najbliższym otoczeniu: członkowie rodziny, sąsiedzi, współpracownicy, może ktoś zniechęcony czy
zagubiony. Jezus nie wymaga od nas od razu wielkich dzieł, ale prosi o to, byśmy byli obecni tam, gdzie On nas
postawił. Głosić „bliskie królestwo niebieskie” to nie tylko mówić o Bogu, ale przede wszystkim świadczyć o Jego
bliskości poprzez postawę życzliwości, cierpliwości i gotowości do niesienia pomocy. Każdy z nas, na mocy chrztu,
otrzymał tę samą władzę, o której mowa w Ewangelii – władzę budowania pokoju tam, gdzie panuje niezgoda;
władzę leczenia relacji, które zostały zerwane; władzę bycia światłem dla tych, którzy utknęli w mroku własnych
problemów.
Niech słowa „Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” staną się naszym programem na nadchodzący czas. Nie
lękajmy się być robotnikami w Bożym żniwie, pamiętając, że nie posyła nas On w nasze imię, ale w swojej mocy. On
sam troszczy się o owce, my mamy jedynie – z miłością i pokorą – wyciągnąć do nich dłoń. Amen.