Przedstawiamy  linki You Tube do filmów które warto obejrzeć  w gronie rodzinnym.
Kalendarz Liturgiczny
JAN LECHOŃ (1899-1956)

MATKA BOSKA CZĘSTOCHOWSKA

fragment

Matka Boska Częstochowska, ubrana perłami,
Cała w zlocie i brylantach, modli się za nami.
Aniołowie podtrzymują Jej ciężką koronę
I Jej szaty, co jak noc są gwiazdami znaczone.
Ona klęczy i swe lice, gdzie są rany krwawe,
Obracając, gdzie my wszyscy, patrzy na Warszawę.


O Ty, której obraz widać w każdej polskiej chacie
I w kościele i w sklepiku i w pysznej komnacie
W ręku tego, co umiera, nad kołyską dzieci,
I przed którą dniem i nocą wciąż się światło świeci.
Która perły masz od królów, złoto od rycerzy,
W którą wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy,
Która widzisz z nas każdego cudnymi oczami,
Matko Boska Częstochowska, zmiłuj się nad nami!
"Gdy miłość swą okażemy w krąg
przychodzisz już dziś na ziemię swą"
sł. K. Ballelstrem
Biblia wg.
św, Mateusza
   Rok liturgiczny Kościoła katolickiego
Wspomnienie zbawcze misterium Jezusa Chrystusa w ciągu jednego roku kalendarzowego, rozpoczyna się w pierwszą niedzielę Adwentu, która przypada między 27 listopada a 3 grudnia. W trakcie jednego roku przekazywana jest cała historia zbawienia, opisana na kartach Biblii. Kolejno odsłaniane jest całe Misterium Chrystusa: oczekiwanie, zwiastowanie, nadejście, działalność, śmierć, zmartwychwstanie.
  więcej...
Czy wiesz o tym ???
Warto przeczytać
BOGARODZICA
Bogarodzica dziewica, Bogiem sławiona Maryja,
U twego syna Gospodzina matko zwolona, Maryja!
Zyszczy nam, spuści nam.
Kyrieleison.

Twego syna Krciciela zbożny czas,
Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze.
Słysz modlitwę, jenże cię prosimy.
O o, dać raczy, jegoż prosimy:
Daj na świecie zbożny pobyt,
Po żywocie rajski przebyt.
Kyrieleison.

NABOŻEŃSTWO PIERWSZYCH SOBÓT MIESIĄCA
Świeto Jana Chrzciciela
Świeto Tomasza
Święty Benedykt
Matka Boska Szkaplerzna
Święty Krzysztof
Świeta Teresa Benedykta
Święty Wawrzyniec diakon
Święto Przemienienia Pańskiego
Święto 15 sierpnia
Święto 1 listopada
Święty Mikołaj
Niepokalane poczęcie
Tajemnica Krzyża
Matka Boża Fatimska
Święty Paweł
Swięto Ofiarowania Pańskiego
Święty Cyryl i Metody
Przewodnicy do nieba
Święty Piotr i Paweł
Święty Benedykt z Nursji
Odpust Porcjunkuli
św. Teresa Benedykta od Krzyża
św. Franciszek z Aszyżu.
św. Jadwiga Śląska
 
Google Maps
 
© copyright by Parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Jeleniej Górze
       e-mail: krzyz_jg@legnica.opoka.org.pl
 
 
Uroczystość św. Wojciecha, biskupa
 
 
 
Opowieść o Jezusie - film dla dzieci i młodzieży 
 
Opowieść o Jezusie
23 kwietnia obchodzimy uroczystość św. Wojciecha, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski.
Wojciech urodził się ok. roku 956 w czeskich Lubicach w możnej rodzinie Sławnikowiców jako przedostatni z siedmiu synów. Sławnik - ojciec Wojciecha - był spokrewniony z dynastią saską, która panowała w tym czasie na terenie Niemiec.
Jako szesnastoletni młodzieniec Wojciech został wysłany na dwór biskupa Adalberta w Magdeburgu. Tam Wojciech kształcił się przez dziewięć lat w szkole katedralnej (aż do śmierci metropolity) i otrzymał sakrament bierzmowania. Był tak wdzięczny metropolicie Adalbertowi, że przybrał jego imię, dlatego na zachodzie św. Wojciech jest czczony jako Adalbert.
Biskup Pragi
Wojciech powrócił do Pragi w roku 981. Jego powrót niemal zbiegł się w czasie ze śmiercią biskupa praskiego Dytmara (styczeń 982 r.), której Wojciech był świadkiem. Książę Bolesław (Chrobry) wytypował Wojciecha na nowego biskupa. Gdy w 983 r. cesarz Otton II zatwierdził ten wybór, obecny patron naszego kraju w wieku lat 27 został nowym biskupem Pragi.

Nowy biskup okazał się człowiekiem niezwykle prawym. Od początku starał się pracować nad jakością wiary swoich diecezjan, szczególnie duchownych. A jego rządy przypadły w niezwykle trudnych czasach. Władza duchowna była wówczas bardzo mocno uzależniona od władzy świeckiej i ludzi zamożnych. Wojciech zraził ich przypominaniem o zakazie wielożeństwa oraz piętnowaniem związków kazirodczych. Wśród duchownych biskup starał się - również bezskutecznie - wprowadzać celibat. Po pięciu latach Wojciech, widząc, że wszelkie jego zabiegi są bezskuteczne, opuścił stolicę biskupią. Udał się do Rzymu, by prosić papieża o zwolnienie z obowiązków. Choć na drogę otrzymał duży zasiłek od cesarzowej Konstantynopola, całe złoto rozdał ubogim, a swój orszak biskupi odprawił do Pragi.

W latach 989-992 Wojciech przebywał u benedyktynów w Rzymie, gdzie w roku 990 złożył profesję zakonną. W 993 r. zaistniała konieczność powrotu Wojciecha do obowiązków biskupa w Pradze. Wracając do Czech, Adalbert zabrał ze sobą kilkunastu zakonników ze swojego zakonu i założył pod Pragą klasztor benedyktyński.

Niestety, po kilku latach wzmożonych działań w stolicy biskupiej, Wojciech musiał znowu uciekać z Pragi. Biskup udzielił bowiem azylu w jednym z klasztorów kobiecie ze znakomitego rodu Werszowców, którą wcześniej pochwycono na cudzołóstwie. Gdy siepacze jej męża wpadli do klasztoru, wywlekli ją i zamordowali - Wojciech rzucił na nich klątwę. W akcie zemsty Werszowcowie napadli Sławnikowiców i wymordowali czterech braci Wojciecha wraz z ich rodzinami. Zagrożone było nawet życie samego biskupa. W każdym razie po tych wydarzeniach Wojciech musiał uchodzić z Pragi, gdzie już nigdy nie został przyjęty przez ludność tego miasta.

Misjonarz-męczennik

W 996 roku cesarz Otton III zgodził się, by Wojciech udał się na tereny Polski i oddał się pracy misyjnej wśród pogan. Biskup został odesłany do Prus, a Bolesław dał mu do osłony trzydziestu żołnierzy. Misja rozpoczęła się wczesną wiosną 997 roku. Najpierw przez kilka dni Wojciech głosił Ewangelię Pomorzanom w Gdańsku, skąd udał się w dalszą drogę. Tutaj Wojciech oddalił też żołnierzy, by nie nadawać misji charakteru zbrojnego.

Wkrótce tłum tubylców otoczył Wojciecha, a także jego brata Radzima-Gaudentego oraz subdiakona Benedykta, którzy towarzyszyli mu w misji, i zaczął im złorzeczyć. Miejsca męczeńskiej śmierci Świętego nie udało się zidentyfikować. Możliwe, że miała ona miejsce w okolicach Elbląga. Znana jest za to dokładna data: 23 kwietnia 997 roku. Pierwszy cios zadał biskupowi kapłan pogański. Potem przebito jego ciało sześcioma włóczniami. Wreszcie odcięto mu głowę i wbito na żerdź.

Bolesław Chrobry uroczyście sprowadził ciało męczennika do Gniezna. Na wieść o śmierci swojego przyjaciela cesarz Otton III wysłał wiadomość do papieża Sylwestra II z prośbą o kanonizację. W ten sposób kanonizacja św. Wojciecha (w 999 r.) stała się pierwszą w dziejach ogłoszoną oficjalnie przez papieża, gdyż dotąd kanonizacje ogłaszali biskupi miejsca.
Święty Wojciech jest jednym z trojga głównych patronów Polski (obok NMP Królowej Polski oraz św. Stanisława biskupa). W ikonografii jest przedstawiany w stroju biskupim, z pastorałem, w paliuszu. Jego atrybutami są również wiosło, orzeł i włócznie, od których zginął.

Plon obfity
W Ewangelii z uroczystości św. Wojciecha (J 12,24-26) usłyszymy słowa: „Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne”. Trudne życie Świętego, ciągłe trudności i prześladowania, których ukoronowaniem była męczeńska śmierć, a potem kanonizacja - ukazują głębię tych słów. Mimo przeciwności oraz odmiennych wartości wyznawanych przez współczesnych, biskupa Wojciecha cechowała waleczność, ciągle walczył o prawość, o dobre obyczaje, o przybliżanie Boga ludziom prostym. On nie bał się głosić niewygodnej prawdy. Prośmy Wojciecha o wstawiennictwo, byśmy także byli mężni w głoszeniu Dobrej Nowiny - byli ziarnem pszenicy przynoszącym plon obfity.

Święto Miłosierdzia Bożego

Święto Miłosierdzia ma najwyższą rangę pomiędzy wszystkimi formami kultu Miłosierdzia Bożego ze względu na wielkość obietnic i miejsce w liturgii Kościoła. Po raz pierwszy Pan Jezus mówił o pragnieniu ustanowienia tego święta w Płocku, gdy przekazywał swą wolę co do powstania obrazu: Ja pragnę - mówił w lutym 1931 roku do Siostry Faustyny - aby było Miłosierdzia święto. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, żeby był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia (Dz. 49). W następnych latach Pan Jezus powracał do tej sprawy w kilkunastu objawieniach, w których  nie tylko  określił miejsce  tego  święta w kalendarzu liturgicznym, ale także podał przyczynę jego ustanowienia, sposób przygotowania i obchodzenia oraz łaski do niego przywiązane.

Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy nie jest przypadkowy - na ten dzień przypada bowiem oktawa Zmartwychwstania Pańskiego, które wieńczy obchody Misterium Paschalnego Chrystusa. Ten okres w liturgii Kościoła wyraźniej niż pozostałe ukazuje tajemnicę miłosierdzia Bożego, która najpełniej została objawiona właśnie w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Ustanowienie święta Miłosierdzia Bożego w bezpośrednim sąsiedztwie  liturgii  męki  i  zmartwychwstania  Chrystusa  podkreśla  źródło i motyw przeżywanych tajemnic wiary. Jest nim, oczywiście, miłosierdzie Boga. Inaczej mówiąc - nie byłoby dzieła odkupienia, gdyby nie było miłosierdzia Boga. Ten związek dostrzegła św. Siostra Faustyna, która w „Dzienniczku” napisała: Widzę, że złączone jest dzieło odkupienia z dziełem miłosierdzia, którego żąda Pan (Dz. 89).